Formal night, Grand Turk en een dag op zee

Zoals geschreven maandag avond chique aan het diner. Dan zijn er verschillende plekken waar je een foto kan laten maken en ze komen ook langs in het restaurant. Wim in smoking en ik heb mijn rode jurk aangetrokken. Aan tafel hadden we geen zin in de foto maar we zijn uiteindelijk toch maar even aan het poseren gegaan voor de zoveelste fotograaf. Dat bleek een mateloos irritant mannetje te zijn die alles recht deed. Bij Wim moesten zijn manchetknopen vooral zichtbaar zijn. Ik had mijn Mama Netten sieraden om en die ging meneer ook even recht doen. Tegen die tijd had ik er al genoeg van en dat was aan mijn gezicht te zien. Het mannetje werd zelfs een beetje pissig want ik moest vooral lachen. Het eindresultaat is een foto die wij zeker niet gaan kopen omdat wij nog nooit zo gemaakt op een foto hebben gestaan. Dus wij maken wel een keer zelf een foto van onze chique outfits.

Dinsdag om 12.00 uur lagen we aan de pier van Grand Turk. Wij hadden een rondrit geboekt die al om 12.30 uur vertrok dus moesten we snel van boord. Inmiddels is de temperatuur gestegen tot 27 graden of hoger met veel zon dus we hebben het zeker niet koud. De rondrit was leuk terwijl het eiland niet zo groot is. Er wonen totaal 6.000 mensen op Grand Turk en iedereen heeft werk, volgens onze gids. Wat ze dan allemaal doen is ons een raadsel want 90 % werkt voor de overheid, 2 % in het toerisme en 8 % overig. Het is hier wel goed geregeld want iedere scholier die na college verder wil studeren mag dit, op kosten van de overheid, doen in Amerika of Canada. Het enige wat de overheid daarvoor terug wil is dat zij dan minimaal 4 jaar terug komen naar het eiland en daar gaan werken, ze krijgen dan ook nog gewoon een salaris. Niet slecht geregeld vinden wij.

Rond 2 uur waren wij weer terug en zijn we eerst aan boord gegaan voor de lunch. Daarna zijn we vooral wezen winkelen alhoewel we alleen een toilet souveniertje hebben gekocht. In de winkels, vooral de juweliers, denken ze geloof ik dat wij echt heel veel geld hebben. Een hanger met diamanten en/of Tanzanite kunnen we best kopen natuurlijk met een heleboel korting en geen tax. In de winkel met kunst hebben we wel echt hele leuke dingen gezien. Ik ben de naam van de ontwerper/maker vergeten maar hij is zeker joods. Heel veel van de voorwerpen hadden iets te maken met het joodse geloof. Maar er was ook een beeld van tin met zilver en goud van de moderne vrouw. Echt heel mooi, ieder beeld had iets wat kon bewegen en een luikje. Deze vrouw had een baby op haar buik in een draagzak. Aan de ene voet een gymschoen en aan de andere een hoge hak op een skateboard. In de ene hand een aktetas en in de andere hand een boodschappentas. En zij was natuurlijk aan het bellen met haar mobiel. Op haar rug zat een luikje waar haar laptop inzat. Echt heeeeeeeel erg mooi, prijs $ 3.100,-. Je raad het al wij hebben het niet gekocht. Wij komen hier volgende week nog een keer terug en dan gaan we heerlijk aan het strand liggen en misschien het beeld nog eens bewonderen. Misschien hebben we dan wel in het casino een heleboel dollars gewonnen, je weet het nooit.

Over vandaag (woensdag) is niet zoveel te schrijven, we hebben een zeedag. De hele dag in tropische temperaturen niets anders doen dan zitten, lezen, zonnen, eten en drinken. Pff……. wat worden we er moe van. En natuurlijk hier en daar een praatje maken. Amerikanen willen graag weten waar we vandaan komen. Dit is bijna altijd de openingszin: where are you from? Er zijn niet echt veel Nederlanders aan boord maar die willen ook wel graag een praatje. Het is nu 4 uur ’s middags en we hebben zojuist een rondje schip gedaan. Een heleboel mensen doen een dutje aan boord of ze zitten aan de high tea. Want je kunt jezelf behoorlijk vierkant eten aan boord, sommige hebben dat al gedaan maar blijven bezig. Onvoorstelbaar hoeveel echt dikke mensen we tegen komen. Ze krijgen nauwelijks het ene been voor het andere maar het buffet weten zij altijd te vinden, of ze laten het personeel iets halen voor hen.

Genoeg voor vandaag we gaan nog even een uurtje van de zon genieten.

Tot de volgende keer: Wim en Leni