Halfmoon Cay, een zeedag en St. Maarten

Het was de bedoeling om dit verhaal gisteravond te plaatsen maar helaas was er geen internetverbinding. Overigens zitten wij op dit moment 7 uur vroeger dan thuis. Nu een nieuwe poging, voor ons, erg vroeg in de ochtend. Ook nu is het niet gelukt, dit was de boodschap die verscheen toen ik wilde inloggen op ons weblog. Whoops... Sorry, we're temporarily out of service due to maintenance.... Stay tuned!

Maandagochtend was er geen zon te bekennen, ook niet toen we voor de 2e keer bij Half Moon Cay aankwamen. Het ziet er nog steeds geweldig uit maar met zon is het een paradijsje. Helaas pindakaas vandaag dus minder mooi. Voor vandaag hadden we een vaartochtje geboekt in een boot met een glazen bodem. Het alternatief voor ons omdat we niet snorkelen. De rest van de dag was het de bedoeling om lekker lui op het strand te bivakkeren. Dat ging tot 2 uur ’s middags de mist in want toen pas kwam de zon te voorschijn. Wij zijn met de boot naar een lagoon gevaren waar we mogelijk wat roggen maar toch zeker koraal en vissen zouden kunnen zien. Alle bejaarden aan boord (nee wij natuurlijk niet) zaten voorover gebogen om toch vooral niets te missen. Jammer was dat de glazen bodem van de boot nogal vuil was en dus hebben we er geen bruikbare foto’s van.

Het was wel leuk om te zien, veel vissen en behoorlijk wat koraal. Helaas geen rog want volgens onze kapitein was het te koud voor hen (klinkt heel bekend), ze zaten onder het zand. Aangezien we al om half 3 aan boord moesten zijn hebben we niet veel van de zon kunnen genieten op het eiland. Wij hebben wat vroeger de tender genomen en hebben gelukkig nog een uurtje van de zon kunnen genieten aan boord. Wat we toen nog niet wisten is dat vanaf 4 uur die dag tot onze aankomst op St. Maarten de zon niet meer tevoorschijn zou komen. In de 30 uur die wij gevaren hebben vanaf ons vertrek bij Half Moon Cay is het ronduit slecht weer geweest. Volgens de kapitein hebben we een behoorlijke sterke wind, dus voorzichtig op het schip. Die waarschuwing was niet overbodig. Wij zijn niet zeeziek geworden maar dat kunnen niet alle passagiers zeggen. Normaal gesproken is een zeedag zo voorbij en heerlijk relaxed, deze keer was het minder leuk. Alle ligstoelen die normaal op het achterdek staan bij het zwembad werden vastgebonden vanwege de wind. Wij hebben vooral zitten lezen maar dan wel binnen. Tussen de enorme buien door zijn we af en toe op ons balkon of aan dek wezen roken.

Toen wij op woensdagochtend op ons balkon kwamen scheen de zon al volop en het was veel warmer dan gisteren. De reling op ons balkon was behoorlijk wit van het zout dat er op lag. Kun je nagaan hoe wild de zee is geweest want wij zitten op dek 5. Om half 10 lagen we, ruim op tijd, aan de kade in het zonnige St. Maarten. Echt heerlijk weer, zon met een windje zodat het niet TE warm zou zijn. Het was dan ook behoorlijk druk bij het van boord gaan. Wij hebben voor vanochtend een rondrit over het eiland op het programma staan . Dat was erg leuk en wij hebben het idee behoorlijk wat van het eiland gezien te hebben. Het is er overvol en het verschil tussen het ene en het andere huis is enorm.

Onze langste stop was in Marigot, de hoofdstad van het franse gedeelte van het eiland. St. Maarten is voor 40 % Nederlands en voor 60 % Frans. Het was erg leuk en na terugkomst in de haven hebben we eerst iets gegeten aan boord en zijn daarna Philipsburg, de Nederlandse hoofdstad, in gedoken om te winkelen en te wandelen. Op de heenweg zijn we over de boardwalk langs het strand gelopen en terug via Frontstreet. Dat is een lange winkelstraat waar ongeveer 1 op de 2 winkels een juwelier is. Na een behoorlijk aantal van die juweliers ingegaan te zijn op zoek naar een bedel voor mijn armband heb ik het opgegeven. Niet te vinden, wel heel veel diamanten in alle kleuren waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden. Het was een geweldig leuke en fijne dag vandaag op St. Maarten, we hebben er van genoten. Het is inmiddels al lang na onze bedtijd, we zijn erg laat vanavond. De bemanningsleden uit Indonesië gaven een show. Wij hadden onze obers in het restaurants beloofd om te komen kijken. Absoluut geen artiesten die obers maar we hebben er smakelijk om gelachen.

Voor nu dus bedtijd, truste Wim en Leni