Zon en wind

Stel je voor dat je op een Caribische cruise bent en de laatste 2 dagen zijn ingegaan. Dan kom je ook nog aan op een Caribisch eiland en dan is de lucht blauw met alleen een paar wolkjes voor het contrast en de zee is nog blauwer. Maar er waait wel een heerlijk windje, net genoeg om het niet heet te hebben, en te weinig om het koud te hebben.

Dat is zo’n beetje het saaie verhaald van onze laatste 2 dagen van een 3 weken zalige en vooral warme vakantie. Gisteravond hebben we in het Tamarind restaurant gegeten en vanmiddag een champagne lunch met de kapitein. Begin deze week hebben we ook al in The Pinnacle Grill gegeten dus het kan niet op. Normaal voor ons aan boord is de 2e zitting om 8 uur p.m. aan tafel 34, helemaal niets mis mee. Daarnaast zijn er dus nog 2 andere restaurants waar je kunt eten maar dan wel met bijbetaling en van te voren reserveren. Voor de Tamarind had de H.A.L. het gedaan voor ons, gratis omdat we vaker hebben gevaren met de H.A.L., The Pinnacle Grill hebben we zelf gereserveerd, alles is chique aan boord maar deze 2 restaurants zijn nog chiquer. Erg leuk om een keer te doen maar onze “ eigen” tafel in The Manhattan Diningroom is ook helemaal okay.

We zijn op dit moment alvast een beetje aan het pakken want vannacht om 1 uur moeten onze koffers in de gang staan. Maar dat is zo gepiept dus we gaan vooral van onze laatste avond aan boord genieten. Het toetje voor vanavond weten we al: baked Alaska net als vorige week maar toch altijd heel leuk.

Vandaag was een heerlijke dag (op dit moment gaat de zon onder) met alweer die zon en dat windje, precies goed. Vooral lui op het Lido dek gelegen en verder dus alleen de champagne lunch met de kapitein. Hij zal vast wel ergens in het restaurant hebben gezeten maar wij hebben hem niet gezien. Sterker nog voor het eerst aan boord van het schip hebben we niet zo lekker gegeten. De lunch begon overigens met een champagne douche. Weet je niet wat dat is? Stel je voor dat je aan een tafel gaat zitten waar al een bejaard echtpaar zit. Die dan hartstikke blij zijn dat je bij hen komt zitten. Meteen wil de meneer een hand geven om zich voor te stellen. Resultaat: hij smijt zijn champagne glas over de tafel en over mijn jurk. Gevolg: drijfnat en stinkend naar champagne terwijl ik er geen druppel van gedronken heb. Ten eerste omdat ik het niet lekker vind en ten tweede was het nog veel te vroeg voor alcohol.

De rest van de lunch heeft de oude man zich verontschuldigd en kreeg ik heel erg vaak te horen wat een sportief mens ik toch was omdat ik niet boos was geworden en de oude man niet heb geslagen. Dat was ongeveer het avontuur van vandaag. Nu moet ik echt verder met de koffers.

Tot maandag thuis: Wim en Leni