Laatste dag Hong Kong en de vlucht naar Bali

Eerst even een bericht voor mijn oudste zus: ik heb in mijn frozen shoulder een courtisone injectie gekregen en daarna fysiotherapie, dat hielp en het is helemaal over gegaan. En mijn stijve vingeres (LOL) is volgens de dokter artrose en dus niets aan te doen. Zijn charmante opmerking was: dat is de leeftijd! Mijn pinken zijn inmiddels helemaal krom en scheef. Ik moet altijd aan Ma denken ’s ochtends als ik mijn handen in beweging moet brengen. Zij noemde het haar reumahanden. Ik krijg wel steeds meer moeite met hele kleine dingen pakken of dingen openmaken. Zal wel van het vele typen komen!

Bij wijze van afscheid krijgen we vandaag de warmste dag tot nu toe. We hebben nog niet zoveel zon gehad en de lucht was zo blauw als het maar kan, ondanks de smog die duidelijk zichtbaar is. Zoals gezegd hebben we vandaag een boottochtje gemaakt, zelfs twee uiteindelijk. Eerst zijn we met de hovercraft pont naar het eiland Cheung Chau geweest. Volgens de informatie een leuk eiland met een tempel, een uitgestrekt strand, veel vissersboten en aparte winkeltjes. Er liggen heel veel vissersboten in de haven. Zij willen ons ook wel terug brengen naar de overkant maar dat wagen we maar niet, ze zien er erg oud uit. De tempel valt tegen, hij is net als de andere tempels die we gezien hebben. Er brand heel veel wierook en soms moet je uitkijken want er hangen ook brandende dingen aan het plafond, soms valt er een vonk naar beneden. Roken mag overigens niet in de tempels, er is al genoeg rook zonder dat wij een peuk opsteken! Echt zodra je binnen komt sta je in een hele grote rookwolk. We hebben op een terrasje in de schaduw koffie gedronken, met uitzicht op het strand, het was echt te warm om in de zon te gaan zitten. De winkeltjes waren leuk maar echt shoppen is er toch niet bij omdat het vooral heel duur design is of rommel. Wat echt heel erg opvallend was waren de enorme hoeveelheid fietsen, iedereen fietst hier. Vooral oude fietsen maar het is voor het eerst dat we zoveel fietsers zien, kennelijk gewoon hier.

We hebben ongeveer 3 uur op het eiland rondgelopen en het was erg leuk. Maar ook erg veel zon, weinig schaduw en daarom behoorlijk vermoeiend. Of we zijn gewoon Hong Kong moe dat kan natuurlijk ook. We zijn blij dat we het gezien hebben maar gaan voor de rest van de dag eens een zittende bezigheid zoeken. Dat zitten kon gelukkig al op de pont terug. We zijn toch maar weer met de deluxe ferry gegaan. Dat is de hovercraft omdat de ordinary ferry pas veel later zou vertrekken. Het is van Cheung Chau een half uurtje varen naar Hong Kong eiland dus toen wij van boord kwamen toch nog maar een ander boottochtje gezocht. Tussendoor was er nog genoeg tijd om een winkelcentrum in te gaan om lekker koel iets te eten en te drinken. Recht tegenover de pier van de ferry een enorm winkelcentrum met aan de buitenkant een hele grote Apple winkel. Niet normaal zo druk als het daar was, behalve Samsung is Apple ook hier erg favoriet.

Daarna hebben we met een oude verboot een havencruise gemaakt. Ja ze noemen het echt zo, wij hebben het niet verzonnen. Maar er is geen sprake van een cruise, achteraf viel het tegen maar we hebben in ieder geval weer een uur relaxed gezeten. Wij dachten dat we vanaf het water een mooi uitzicht op de skyline zouden hebben maar er varen ook heel veel grote tankers door de haven en die bederven het uitzicht een beetje. Daarna hadden wij het echt gehad, we zijn moe en waren om 6 uur met een broodje op onze hotelkamer. De koffers moeten worden gepakt, we worden morgenochtend om 7 uur opgehaald voor vertrek naar de luchthaven. We hadden Hong Kong niet willen missen, het is een aanrader, we hebben veel gezien, maar zeker niet alles want je moet nu eenmaal keuzes maken. Hong Kong is groot, schoon (op de meeste plaatsen), druk maar ook heeeeeel erg leuk.

Om 7 uur vanochtend reed de bus voor, keurig op tijd, net als wij. De weg naar de luchthaven was erg druk waardoor de rit langer was dan op de heenweg. Ik had in het hotel online ingecheckt en heel handig de digitale boardingpas naar mijn mobiel gestuurd. Ik kon die zo scannen op de luchthaven echt super digitaal die chinezen, hartstikke handig. De luchthaven is enorm, daar hadden we niet veel van gezien toen wij aankwamen. Maar hij is ook super schoon en groot waardoor je geen last hebt van de drukte. In vergelijking met Schiphol is het super relaxed. We zijn uiteindelijk pas om 11.00 uur de lucht ingegaan en om 15.15 uur geland. Dat was even schrikken van het schone georganiseerde Hong Kong naar het minder schone vliegveld op Bali, maar vooral chaos. De douane e.d. ging wel snel, even geld betalen voor het visum, even door de douane en we stonden buiten. Meteen kregen we een taxirit aangeboden en nog een aantal keren, maar wij werden door iemand van Fox opgehaald. De gids vonden we snel, het was alleen even zoeken naar de chauffeur want rond het vliegveld is de chaos met alle auto’s nog groter dan het vliegveld zelf. In plaats van 30 minuten was het ruim 1 uur rijden naar ons hotel.

Spitsuur was de mededeling van onze gids. Gekkenhuis is een betere omschrijving, doodeng zoals er gereden werd. Iedereen kris kras door elkaar en vervolgens tussendoor kris kras een heleboel scooters en brommers. Echt levensgevaarlijk, we zagen zelfs een man en vrouw met een baby tussen hen in op de scooter. Pas tegen de tijd dat we bij ons hotel in Sanur kwamen werd het een beetje rustiger met het verkeer. Om 17.00 uur waren we in ons hotel, het valt niet tegen maar we hebben er niet zoveel van gezien. Inchecken en de kluis in gebruik nemen was op zich al een karwei. Vier keer moest er iemand komen omdat die kluis niet deed wat wij wilde. Tegen de tijd dat wij de omgeving wilde bekijken was het donker, waren we moe en hadden honger. Heel lui hebben wij in het restaurant van het hotel gegeten, de saté was erg lekker en zelfs de Balinese koffie was lekker. Vervolgens nog een stukje langs het strand gewandeld en nu uitgeblust op de kamer met het weblog bezig. Morgen gaan we een rustige stranddag houden. Even bijkomen van ons Hong Kong avontuur en de aankomst op Bali.

Jullie lezen het vast wel weer, Wim en Leni