Kuta, de toeristenfabriek

Zoals altijd keurig op tijd stopt de auto met chauffeur en gids om 12.00 uur voor het hotel om ons naar de volgende plaats te brengen. We hebben tot nu toe steeds een andere chauffeur maar de gids kennen we al. Het is dezelfde als die ons naar Lovina beach heeft gebracht met de diverse stops onderweg. Hij vertelde meteen dat het normaal 1 uur rijden is naar Kuta maar het is erg druk dus duurt het wel wat langer. De route gaat voor een groot deel ook door behoorlijk grote steden en is niet echt interessant. We verbazen ons iedere keer weer over de tegenstellingen, een heleboel troep en dan ineens een schitterende omgeving. Ik geloof dat ze haast hebben want hij verteld ons dat er geen tijd is voor een stop tenzij we echt heel erg honger hebben en willen lunchen onderweg. We kiezen ervoor om rechtstreeks naar ons hotel te gaan.

We wisten al dat Kuta erg druk en toeristisch zou zijn en daar is niets van gelogen. Ons hotel ziet er pas als je eenmaal binnen bent mooi uit, vanaf de straat is het niets. Wat ons meteen opvalt is dat er ineens overal bewakers voor de hotels staan. Apart en we vragen ons af waar het voor nodig is. Toen we op onze kamer waren dachten we meteen: dit is het zeker niet. Een kleine kamer die heel erg muf rook en geen terras. Nu zijn we een beetje verwend inmiddels, maar deze kamer was het echt niet, in een hoekje op de begane grond. Wij meteen maar weer terug naar de receptie. De opmerking was: u heeft een standaard kamer en dat is degene die wij u gegeven hebben. Voor 750.000 rupia (€ 75,-) totaal konden we upgraden naar een deluxe kamer. Dat hebben we gedaan en nu hebben we een prima grotere kamer op de 2e etage met een balkon. Het is een enorm groot hotel terwijl het zwembad niet schokkend groot is maar er zijn ook nauwelijks toeristen te bekennen dus iedereen zal wel aan het shoppen zijn.

Het is al een tijdje bewolkt, de temperatuur is prima en we besluiten meteen maar op pad te gaan. Het is iedere keer toch weer even wennen aan de nieuwe omgeving, nu ook. Het kaartje dat we van Fox hebben zegt helemaal niets over de afstanden en bovendien is het altijd zoeken of we rechts of linksaf moeten. We vragen het maar even na voor de zekerheid en het blijkt linksaf te zijn. In de straat van ons hotel zijn er heel veel van de gebruikelijke winkels, ook de vragen: massage en transport zijn inmiddels heel gewoon. Nog steeds lastig lopen vanwege alle oneffenheden maar het lopen is weer begonnen. Na 1,5 km staan we ineens voor de Discovery Mall, die zou veel verder weg zijn volgens het kaartje. Meteen maar even binnen gaan kijken. Heel apart want hier zitten vooral winkels van de grote merken zoals Billabong, Esprit, Quicksilver, Croqs en nog heel veel meer. Aan de buitenkant in het winkelcentrum is er een Bali straat waar heel veel winkels zitten die souvenirs verkopen, maar dan met een heel hoog prijskaartje. Echt erg om te zien dat zelfs een simpele sarong hier 2 keer zo duur is. Dan gunnen wij toch echt ons geld aan de kleine kramen/winkels, niet alleen omdat het goedkoper is maar gewoon omdat die mensen het geld harder nodig hebben denken wij. Wat ons betreft past dit niet zo bij Bali maar het is wel heel fijn dat we er ook hele lekkere dingen bij de bakker kunnen kopen. Dan bedoel ik niet brood maar vooral de lekkere taart, uiteraard chocolade taart.

Vandaag (vrijdag) besluiten we maar weer eens aan de wandel te gaan, weer geen zon vandaag want die zit achter de wolken. Gisteren zijn we linksaf gegaan maar we willen eerst even naar het strand en dat is rechtsaf. We krijgen een dejavu want we zien ineens een boulevard die verdacht veel op die in Sanur lijkt. In Sanur was de boulevard 6 km. lang we zijn heel nieuwsgierig hoe lang deze is. Ons hotel heeft geen eigen strand maar vanaf de boulevard blijkt het zo’n beetje het enige hotel te zijn zonder strand. Alle andere hotels hebben dat wel, apart van Fox om voor dit hotel te kiezen. Gisteren hebben we er bijna een uur over gedaan om bij het winkelcentrum te komen. Tot onze verbazing is het via de boulevard zo’n 15 minuten. We besluiten gewoon de boulevard te blijven volgen en we zien wel waar we uitkomen. Natuurlijk zijn er ook hier allerlei kramen langs die boulevard waar we iets kunnen kopen. De vraag massage horen we ook nog steeds en voor het transport zijn het dan bootjes.

Op een gegeven moment is het erg druk op de boulevard, de lokale bevolking stroom massaal richting strand. We vragen ons af wat er te gebeuren staat, dit is rond 10.30 uur. Als we een zijstraat ingaan blijkt dat we op Kuta square staan. Dat is het begin van Kuta centrum waar je drie dingen kunt doen: shoppen, eten en drinken. Wat zijn er toch enorm veel restaurants en winkels hier. Maar wij doen net als al die andere toeristen, we shoppen, eten en drinken. In ons geval water en koffie maar dat is niet bij alle toeristen zo. Happy hour is hier een zeer ruim begrip hier. Na 3 winkelstraten, waarvan de eerste met dezelfde dure winkels was als in het winkelcentrum, heen en weer gelopen te hebben komen we rond 14.00 uur weer terug op de boulevard. De zon is er inmiddels heel af en toe maar het blijft bewolkt.

We zien dat het een enorme drukte is. Heel veel scooters en nog veel meer mensen. We besluiten maar eens te gaan kijken wat er te doen is. Het blijkt een crematie te zijn op het strand. We herkennen een paard zoals we dat ook bij Ubud palace hebben gezien voor de Koninklijke crematie. Op het moment dat wij dichterbij komen staan er een aantal mannen te bidden. Vervolgens is er muziek en dan gaan er mensen weg. Heel veel Balinezen zijn in het wit, de jongere mensen zijn in het zwart gekleed. Allemaal in traditionele kleding. Net als wij denken dat het afgelopen is omdat er veel mensen weggaan steken ze het paard aan, daar blijkt het lichaam in te liggen van de overleden man. Jeetje wat een traditie, heel indrukwekkend om te zien. Wat hebben wij Nederlanders dan weinig tradities. Het is eng maar ook heel indrukwekkend om te zien. Er valt ons ook op dat er niet alleen veel foto’s worden gemaakt maar dat er ook gefilmd wordt. En dan bedoel ik niet alleen de toeristen die dat doen,er lopen behoorlijk wat Balizen met enorme camera’s. Vanaf het moment dat het lichaam is aangestoken beginnen er een aantal mannen te dansen. We begrijpen dat de overleden man (er staat een foto) op deze manier begeleid wordt naar ….. dat weten we niet zo goed. Tot onze verbazing komen er zelfs gasbranders aan te pas, dat gedeelte is luguber.

We besluiten om terug te gaan naar ons hotel, even de benen laten rusten. Rond half 6 zijn de meeste wolken aan het verdwijnen en gaan we nog even terug naar het strand voor de zonsondergang. Daar zien we pas dat we wel erg dicht bij het vliegveld zitten, geen wonder dat we de vliegtuigen horen in onze kamer. De zonsondergang valt een beetje tegen maar is zeker niet lelijk. Overigens verkopen alle hotels aan het strand niet alleen eten en drinken maar ook de zonsondergang wat uitgebreid op de borden staat. Vlak bij ons hotel hebben we een Thais restaurant gezien en daar gaan we naar toe. We hebben overheerlijke Pad Thai gegeten en nu is het alweer het eind van een lange en leuke dag.

Voor morgen hebben we weer een auto met chauffeur geboekt. We gaan toch nog maar even wat bezienswaardigheden langs. We krijgen afkick verschijnselen van de rijstvelden en willen nog een keer een wandeling gaan maken door de rijstvelden. Als laatste staat Tanah Lot op het programma, nu maar hopen dat het helder weer is morgen.

Onze laatste 2 dagen op Bali kun je de volgende keer weer lezen, tot dan Wim en Leni