Boeddhistisch klooster en Candidasa

Het vorige bericht en de bijbehorende foto’s plaatsen was echt vreselijk. De nieuwe website is zo traag daarom duurde het even voordat er weer een nieuw bericht stond. Ik kreeg iedere keer een foutmelding als ik mijn bericht had geplaatst. De foto’s plaatsen is zo onvoorstelbaar traag dat ik het bijna had opgegeven. Inmiddels geloof ik dat ’s avonds (onze tijd) het beste moment is om de dingen te plaatsen, dus ik hou nog even vol. Ik heb wel een pissige email gestuurd naar waarbenjij omdat ik werkelijk niet snap dat ze de nieuwe website niet eerst goed getest hebben en waarom het zo nodig in het hoogseizoen moet deze enorme verandering. Volgens hun eigen zeggen is de nieuwe site geweldig en veel gebruiksvriendelijker. Ik heb het nog niet kunnen ontdekken. Ze hebben nog niet geantwoord op mijn email, echt snel zijn ze niet, net als de website.

Gisteren (zondag) toch maar besloten om met een taxi naar het Boeddhistisch klooster te gaan hier in de buurt. De receptioniste vond het wel erg duur om alleen daarheen te gaan en raad ons ook aan om naar de hotsprings te gaan. Het personeel in alle hotels doet vreselijk zijn best om het ons naar de zin te maken dus volgen wij haar advies op. De taxi koste € 30,- (300.000 rupia) dus moesten we ook maar waar voor ons geld! Voor dat geld brengt hij ons van en naar het hotel en als wij de toerist uithangen wacht hij geduldig op ons. Een gigantisch bedrag dus zijn we bijna failliet LOL. Inmiddels weten wij dat 1 liter benzine hier 5.000 rupia kost, dat is € 0,50, daar kun je nog eens een paar kilometer voor rijden.

Het klooster was erg mooi om te zien, ze hebben er ook een kopie gemaakt van de Burabudur. Helaas hebben we geen monnik gezien terwijl die er toch echt zouden moeten zijn. Je kunt schriftelijk zelfs aanvragen om er te slapen en er zijn meditatielessen. Dat hebben wij maar overgeslagen dat slapen en mediteren, maar het is wel erg mooi om te zien. Het ligt heel hoog op een berg met een schitterend uitzicht maar dat is op de foto niet zo goed te zien. Er is een zittend beeld van de Dali Lama wat net echt lijkt, een beetje eng zelfs.

Kris krassend door het gebied komen we door dorpen waar je echt niet wil wonen als verwend westers stel. Jeetje wat een armoede, althans in onze ogen. De laatste bestemming is de hotspring, in het hotel kregen we zelfs aangeboden om handdoeken mee te nemen voor als we daar het water in wilde. We hebben het aanbod vriendelijk maar beslist afgeslagen. De plek is uniek maar het water is ronduit vies om te zien. En ook hier zit de lokale bevolking met kleren en al in het water. Wij vragen ons af of het echt een hotspring is. Na een kopje koffie zijn we weer terug gegaan naar ons hotel. Vervolgens hebben we de rest van de middag heerlijk liggen lezen op ons strandbedje.

Vandaag (maandag) is het alweer tijd om naar ons volgende hotel te gaan. In de eerste 2 hotels (wat lijkt dat lang geleden) hebben we nog uit de koffer geleefd. Maar nu pakken we het grootste gedeelte toch maar uit. Er komen ineens kleren tevoorschijn waarvan we vergeten waren dat we ze bij ons hadden. Tot nu toe hebben we op Bali in ieder hotel de kleding laten wassen dus onze garderobe blijft heel compleet en schoon. Het in- en uitpakken is in een half uurtje gepiekt dus vanochtend zeer relaxed onze verhuizing naar Candidasa voorbereid. De chauffeur en gids zijn altijd keurig op tijd of zelfs te vroeg. Vandaag treffen we het niet zo met de gids want hij praat veel en dan ook nog in slecht Engels. Uiteindelijk hebben we hem maar gevraagd om ons te laten genieten van de rit. Ik geloof dat hij niet echt vreselijk beledigd was. De rit gaat helemaal langs de kust en zal ongeveer 3 uur duren. Na bijna 2 uur rijden moeten we een stukje door de bergen en daar zien we oude vrienden van ons terug: apen. Een stukje verder hebben we een schitterend uitzicht en vragen dan ook om even te stoppen. Na er, al rokend, van genoten te hebben rijden we door naar ons hotel.

Een enorm complex aan de Merida baai. Ze hebben hier een aantal jaren geleden geprobeerd een tweede Kuta te maken maar dat is niet gelukt. Bij het bouwen van de hotels hebben ze een groot deel van het koraal kapot gemaakt waardoor er ieder jaar weer een stukje van het strand verdwijnt. Het resort lijkt wel een beetje op onze vorige plek, een schitterende tuin en een restaurant aan het strand. De kamer is de kleinste tot nu toe maar zeer smaakvol op zijn Balinees ingericht. Niets te klagen weer, alhoewel ………… de zon is ineens verdwenen. Net als wij de spullen op de kamer hebben en we het resort gaan bekijken is het ineens bewolkt. Volgens het personeel blijft het wel droog want de wolken drijven richting land. Dat komt goed uit want er blijkt een barbecue te zijn vanavond met Balinese dans. Meteen maar een tafeltje gereserveerd op een uitstekend plekje met goed zicht op de dansers. We zijn heel nieuwsgierig hoe het is maar dat komt in het volgende bericht te staan.

Omdat we nu in het oosten zitten van het eiland willen we ook nog wat bezienswaardigheden gaan bekijken hier in de omgeving. Eigenlijk hadden we hiervoor met Wayang Sueta (die van Ab en Edith) op stap willen gaan maar hij stuurde een email dat hij ziek is. Misschien komt het er in Kuta nog van. Trouwens die vervelende gids van vandaag vertelde ons wel dat alle eerst geboren zoons Wayang heten. Hij vertelde dat vervolgens wel 3 keer dus echt goed geluisterd hebben wij niet. Want zo waren er ook nog namen voor zoon nummer 2 t/m 4, en als het per ongeluk een meisje is dan zetten ze er een paar letters voor blah blah blah blah.

Wij gaan het weer zien en jullie misschien wel weer lezen, Wim en Leni