Op stap en aankomst Ubud

Na het plaatsen van ons vorige bericht kregen wij het nieuwtje te horen dat het kleinkind van Jan en Ina was geboren. Het tijdverschil is precies 12 uur met Canada, dus zondagavond om 11 uur hebben we nog even contact gehad met Jan en Ina via skype, de verbinding was niet super maar wel erg leuk om de verse Opa en Oma even te zien en te spreken. Inmiddels hebben we de eerste foto’s van Aidan Thomas van den Berg al gezien. Een lief klein mannetje! Op dit soort momenten is internet toch een uitkomst en maakt het de wereld heel klein.

Gisteren (maandag) zijn we met een auto en chauffeur de hele dag op stap geweest. Het plan was op eerst naar Mengwi te gaan, dan Batakau, vervolgens naar Jatiluwih en op de terugweg langs Tanah Lot. Voor Nederlandse begrippen zijn het ritjes van helemaal niets maar op Bali is dat anders. Onze chauffeur vertelde meteen dat dit niet allemaal zou lukken op één dag. We moesten kiezen, als we naar Tanah Lot wilde konden we niet naar Batakau en Jatiluwih. Vanuit Kuta is Tanah Lot dichterbij dus hebben we besloten om die te laten vallen. We gaan naar midden Bali vanwege twee tempels en de rijstvelden. De rijstvelden zien we al vrij snel. Tot onze verbazing zien we ook ineens heel veel eenden. Die eten al de resten van de rijst op is het verhaal. Erg leuk om te zien. Volgens onze informatie zijn de restvelden rond Jatiluwih erg groot en vooral heel mooi, wij vinden deze al heel mooi. Onze eerste bestemming Pura Taman Ayun is het prototype van een Balinese tempel en één van de mooiste heiligdommen op het eiland. Althans zo hebben we dit in onze reisgids gelezen. Het zou een uurtje rijden zijn vanaf Sanur maar vanwege de slechte weg en de vele scooters duurt het veel langer voordat we er zijn. Onze chauffeur, Wayan, speelt ook voor gids en stopt steeds op plekjes waarvan hij denkt dat het leuk is om een foto te maken. De tempel is erg mooi en het is er gelukkig ook nog stil. Volgens Wayan komen de grote bussen met toeristen pas later op de dag, vinden wij helemaal niet erg natuurlijk.

Wayan verteld ons dat ook het vlinderpark in Batukaru erg mooi is om te zien. Aangezien we toch in de buurt zijn ……… Een mooi plekje met veel vlinders maar ze willen niet echt stilzitten voor een foto. In een aparte ruimte stond iemand die ons allerlei poppen liet zien van de verschillende vlinders. En er waren Balinese vlinders die erg groot en mooi zijn maar zij leven maar 5 dagen. In dat korte leven wilde die wel poseren voor een foto, erg mooi. Wij weten dat er insecten bestaan als wandelende takken maar hebben nooit geweten dat er ook wandelende bladeren bestaan. Ik had al een foto gemaakt voordat ik besefte dat het een beest was. Wim heeft even geposeerd met al die enge beesten. Ook met een hele grote tor, jak het lijkt wel alsof we in Kenia zijn!

De tweede bestemming Batakau ligt zo’n 1000 meter hoog, de weg wordt steeds slechter en Wayan verteld ons dat de grote bussen hier niet kunnen komen. Onderweg komen we al verschillende rijstvelden tegen, schitterend. Uiteindelijk belanden we veilig boven tegen de vulkaan Gunung Batakau aan bij de tempel Pura Luhur Batakau. Voordat we naar binnen mogen moeten we een sarong aan. Er zijn een aantal regels om de tempel in te mogen vooral voor vrouwen en kinderen. Deze tempel ligt in het oerwoud waar het erg vochtig is maar is ook één van de negen heiligste tempels van Bali. Hij is gewijd aan Mahadewa, de god van de Batukau vulkaan. De tempel is toe aan renovatie en daar zijn ze dan ook volop mee bezig. Er komt water uit de grond wat ze vervolgens gebruiken voor de irrigatie van de rijstvelden.

Onderweg stoppen we voor een late lunch op een mooi plekje. Wayan verteld ons dat alle rijstboeren ook een tweede baan hebben. Dat blijkt een plantage te zijn met cacao en koffie. De duurste en beste koffie is Luwak koffie. Bij het restaurant is er een winkeltje waar we gratis verschillende koffie en thee mogen proeven. Alleen voor de Luwak koffie moeten we betalen want die is erg duur, we betalen voor een kopje 40.000 rupia, dat is € 4,- dus niet goedkoop. Wij vinden het niet schokkend lekker. Achteraf horen we waarom de koffie zo duur is. Er is een katachtig beest, een Luwak, die de beste koffiebonen eet en ze vervolgens uitpoept. Die poep oogsten ze en dan halen ze daar de koffiebonen uit. Volgens Wayan worden ze echt heel goed schoongemaakt. Dat geloven we, maar onthouden het wel voor als we soms ziek worden.

De volgende bestemming is Jatiluwih wat “werkelijk fantastisch” betekent. Via een zeer bochtige weg komen we aan in het dorp en moeten vervolgens betalen om het dorp in te mogen. Het geld is voor de irrigatie van de rijstvelden zegt men. De “entree” voor het dorp was 1.500 rupia (€ 0,15) dus dat kon er nog wel vanaf. Jammer dat het inmiddels zo laat was en de zon verdwenen want het is een schitterende plek, werkelijk fantastisch. We hadden een fantastisch uitzicht over een enorm rijstveld. We gaan nog een keer terug om er een wandeling te maken. De rijst die ze op Bali verbouwen is uitsluitend voor eigen consumptie, ze exporteren niet. Maar dat dit zo’n enorme mooi gezicht is krijgen we er gratis bij. Volgens Wayan is het er vaak mistig omdat het op de berg is maar over een paar dagen gaan ze weer planten zegt hij dus we moeten echt terug en dan zo vroeg mogelijk. We moeten weg want het is beter om voor het echt helemaal donker is de berg af te zijn. We snappen waarom als we eindelijk beneden zijn. Rond 8 uur ’s avonds waren we terug in ons hotel na een lange maar erg leuke dag. We willen nog veel meer van Bali zien.

Vandaag (dinsdag) zijn we van Sanur naar Ubud gebracht. Om 12 uur is het uitchecken en om 2 uur inchecken, het is maar een half uurtje rijden naar Ubud dus onze gids en chauffeur (ja ze waren met zijn 2-en) hebben ons nog even wat van Ubud laten zien onderweg. Een hele andere omgeving dan Sanur, veel toeristen maar vooral veel winkels en zilversmeden en schilders en houtbewerkers. Een echt kunstenaars dorp. Het zal wel familie zijn geweest want we zijn gestopt bij een zilversmid en bij een winkel met heeeeeeeel veel houten beelden e.d. Allemaal erg mooi om te zien maar we willen niet te snel iets kopen dus hebben we alleen maar gekeken.

De omgeving van het hotel is helemaal niets, de kamer en het hotel zelf is zeer netjes. Het ligt vlakbij de ingang van het Monkey Forest. Die naam zegt het al: veel apen in het bos. Dat bos gaan we zeker niet in en we luisteren goed naar de waarschuwing dat we vooral niets op het balkon moeten laten liggen. Volgens het personeel komen ze alleen ’s ochtend vroeg in de buurt van het hotel maar we mogen altijd iemand bellen die ze dan weg komt jagen. Volgens hen zijn ze absoluut niet agressief. We gaan het zien, maar hopen eigenlijk dat ze ons balkon overslaan. Nadat we ons hebben geïnstalleerd in de kamer gaan we lopend op pad. Het hotel ligt aan het eind van Monkey Forest straat en we hebben vanuit de auto gezien dat er allemaal winkeltjes zijn. Dus lopend op weg, het is wel jammer dat de weg zo slecht is om van het voetpad maar niet te spreken. Je moet erg goed uitkijken waar je loopt want er zijn veel gaten en veel oneffenheden. Net buiten ons hotel is de ingang naar het forest, het stikt er van de toeristen en apen. Wij slaan het bos over besluiten we. De straat is erg leuk en wat ons vooral opvalt is dat we hier veel minder vaak worden aangesproken. We mogen gerust binnen kijken en ze blijven erg vriendelijk ook als we niets kopen. Dat kopen hebben we ook niet gedaan want onze koffers mogen maar 20 kilo wegen. We hebben uiteindelijk heerlijk gegeten in een restaurant. We hadden verwacht dat het hier duurder was vanwege de vele toeristen maar dat is zeker niet zo. We moesten 177.000 rupia betalen, dat is nog geen € 18,- dus we komen vast niet om van de honger. Alweer het eind van een leuke dag. Morgen gaan we weer op pad naar de rijstvelden, dit keer gaan we er een wandeling maken.

Tot de volgende keer Wim en Leni