Knalkuiten en contrasten

We waren gewaarschuwd dat we vooral niets op het balkon moesten laten leggen vanwege de apen. Om 5.00 uur woensdagochtend werden we wakker van een hoop herrie. Het stikte van de apen op ons balkon en op het dak. Zij vonden het wel tijd voor het ontbijt maar wij nog niet. De balkondeur zat goed dicht dus hebben we ons nog even omgedraaid. Het vervelende van die apen is dat er ook toeristen zijn die ze leuk vinden. Toen wij naar het ontbijt gingen waren zij er al. In ons hoekje bleven ze weg maar er werd hier en daar behoorlijk wat eten gepikt. Dit vinden wij niet leuk maar gelukkig zijn ze na het ontbijt verdwenen en hebben we geen last meer van ze.

Vandaag was het de bedoeling om naar de rijstvelden te gaan. Maar het plaatsen van het weblog en de foto’s duurde zo lang dat we het daar te laat voor vonden. Waarbenjij heeft de website veranderd en nog niet alles werkt zoals het moet. Dinsdagavond ben ik begonnen met uploaden maar het werd zo laat dat ik er mee gestopt ben en woensdagochtend verder ben gegaan. Daarom besluiten om naar Ubud centrum te gaan. Zaterdag is er een Koninklijke crematie en bij het Ubud palace zijn de voorbereidingen in volle gang. We hebben er nog heel hard over nagedacht om te kijken of we 1 dag langer in Ubud kunnen blijven vanwege die crematie. Uiteindelijk besloten, onder het mom als je rechts kijkt zie je links niets, om het niet te doen. Het schijnt wel een hele happening te zijn en alleen de voorbereidingen zijn al gigantisch druk. We denken dat er uiteindelijk vanwege de mensenmassa niet zoveel te zien zal zijn. Bovendien weten we niet of het verbranden van een lijk nu echt leuk is om te zien.

Ubud is een compleet andere omgeving dan Sanur, het stikt er van de toeristen, winkeltjes en een markt. Daar hebben we dan ook de hele dag onze tijd doorgebracht, net als al die andere toeristen. De knalkuiten hebben we inmiddels gekregen van het vele lopen. Bovendien zijn de stoepen erg ongelijk en is het iedere keer een stukje omhoog en weer naar beneden. We gingen om 12.00 uur weg en waren om 19.00 uur weer in ons hotel. Natuurlijk zit daar ook tijd bij van een terras maar we voelen onze voeten en kuiten wel. Ik heb geen idee hoeveel kilometers we al gelopen hebben sinds we van huis zijn maar in tijd is het echt heel veel. We zijn inmiddels wel behoorlijk gewend aan het lopen hier. In het begin dachten we dat het niets zou worden maar alles went dus.


Vandaag (donderdag) gaan we maar weer eens wandelen. We hebben in onze reisgids een wandeling gevonden die uiteindelijk uit komt in de rijstvelden, daar willen we naar toe. Om 10.00 uur liepen we ons hotel uit en om de knalkuiten te cultiveren waren we om 18.00 uur weer in ons hotel terug. De route die we wilde lopen hebben we gevonden en het was een hele mooie omgeving maar vooral erg veel omhoog en weer naar beneden lopen. Na een behoorlijke klim was er een winkeltje waar een mevrouw handbeschilderde eieren verkocht. Bij haar hebben we maar even nagevraagd wanneer we bij de rijstvelden zouden komen en hoever het nog lopen was. Volgens haar zouden we uiteindelijk wel in een dorp komen maar niet echt rijstvelden van dichtbij, alleen die we onderweg hadden gezien in de verte. Na het kopen van een ei met de Tanah Lot tempel bij zonsopgang, besluiten we terug te gaan. Het was haar eerste verkoop van de dag dus was zij erg blij. Ze vertelde ook hoe we dan wel bij de rijstvelden zouden komen. Het was een hele mooie wandeling maar het eindresultaat, geen rijstvelden, was iets minder.

Weer terug op de hoofdstraat wilde we eerst een lekker bakkie koffie met iets erbij. Dus we lopen de zijstraat richting rijstvelden voorbij en komen bij Starbucks terecht, ja die hebben ze hier ook. Onderweg zien we ineens een papier hangen met daarop de mededeling dat je daar heen moest voor de rijstvelden en het was maar 60 meter volgens het bordje. Dus na de koffie terug naar de aanwijzing. De hoofdstraat is een chaos zo druk en het zijstraatje ziet er erg smal en vooral niet uitnodigend uit. We gaan er toch heen en inderdaad na eerst nog heel veel rommel ineens een andere wereld. Echt ongelofelijk wat een contrast met de straat 60 meter terug waar we net vandaan komen. Rijstvelden om ons heen met een redelijk vlak pad er doorheen. Echt geweldig hier kunnen we geen genoeg van krijgen. Bali is net als andere Aziatische landen niet echt schoon te noemen maar het is ook zo mooi. We hebben er behoorlijk lang gewandeld en erg veel foto’s gemaakt. Op die foto’s is het lang niet zo mooi als in werkelijkheid. Dit is wat wij ons van Indonesie hebben voorgesteld, schitterend. Onderweg kwamen we ook nog een restaurantje tegen. Nou ja een afdakje waaronder gekookt werd. Wel een schitterend plekje, wij hebben daar een heerlijk glas verse ananassap gedronken.

Geloof het of niet maar midden in die rijstvelden stonden ook nog bungalows die je kunthuren met kok en chauffeur. Echt een paradijselijk plekje. Er werd ook nog gebouwd maar wij hopen maar dat ze het niet helemaal gaan volbouwen. Moe maar zeer voldaan kwamen we bij ons hotel aan. De afstanden die we lopen zijn niet schokkend groot denken wij (niet gemeten) maar in tijd zijn we echt de hele dag aan de wandel. Erger nog we krijgen zo’n beetje iedere 5 minuten transport aangeboden maar wij lopen toch liever. Wat ons ook prima bevalt is dat de mensen erg vriendelijk blijven ook als je kijkt in hun winkel en niets koopt. En kopen kun je hier echt genoeg, mooie dingen maar ook veel prullaria. Men zegt dat Bali duurder is nu dan voorheen maar het is nog steeds super betaalbaar. Gemiddeld eten we iedere avond voor € 20,- inclusief drinken, dat kun je echt niet duur noemen.

Vandaag dus geen auto met chauffeur gehuurd omdat we dit morgen combineren met onze transfer naar Lovina beach. We worden vroeger opgehaald in ons hotel en gaan dan onderweg naar het Bratan meer met tempel en de Gitgit waterval. We komen er toch langs is ons idee. Dus in plaats van een simpele transfer een excursie onderweg naar onze volgende bestemming, we zijn nieuwsgierig. Hoe het is geweest kun je de volgende keer lezen.

Tot dan, Wim en Leni